Türk Futbolu Neden Dikiş Tutmuyor?

Sahada Enkaz 

Türkiye; savunma sanayiinden teknolojiye, dev altyapı projelerinden uluslararası diplomasiye kadar birçok alanda adından söz ettiren, küresel ölçekte oyuna ağırlığını koyan bir ülke haline geldi. Mühendisimiz çığır açıyor, girişimcimiz dünya markaları yaratıyor, gençliğimiz uluslararası yarışmalardan madalyalarla dönüyor. Ancak ne hikmetse, milletçe arkasında birleştiğimiz, devasa bütçelerin ve imkânların aktarıldığı tek bir alan var ki oradan bir türlü yüzümüz gülmüyor: Futbol.

Üst üste gelen mağlubiyetler, sahada ne yaptığını bilmeyen isteksiz kadrolar ve her turnuva sonrası yaşanan hayal kırıklıkları... Türk futbolu bugün tam anlamıyla bir "resilliğin dibini" yaşıyor. Peki, her alanda rüştünü ispatlamış bir ülke, 11 kişinin bir topun peşinde koştuğu ve sistem kurduğu bu oyunda neden sürekli duvara çarpıyor?

Sorunun Kaynağı: Kalite Yok, Plan Yok, Disiplin Yok

Sorunu sadece "kötü jenerasyon" ya da "şanssızlık" gibi klişelerle açıklamak, asıl hastalığı halının altına süpürmektir. Problem yapısal:

1. Liyakat Yerine Ahbap-Çavuş İlişkisi: Teknik heyet seçimlerinden milli takım kadrolarına kadar uzun yıllardır süregelen bir kayırmacılık kültürü var. Formda olanın değil, "ismi olanın" veya belirli lobilerin desteklediği oyuncuların formayı giydiği bir yapıda adalet duygusu ölür.

2. Günü kurtarma sevdası: Türk futbolunu yöneten zihniyet hiçbir zaman 5 yıllık, 10 yıllık bir altyapı vizyonu koymadı. Her gelen yönetim, taraftarın gazını almak için milyon euroluk yaşlı yıldızları transfer etti; ama ne bir oyun aklı üretebildi ne de sürdürülebilir bir sistem.

3. Milli Forma Bilincinin Aşınması: Yurt dışında veya kulüplerinde arı gibi çalışan bazı futbolcuların, ay-yıldızlı formayı giydiğinde sahada isteksizce gezinmesi kabul edilebilir bir durum değildir. Mücadele etmeyen, o formanın ağırlığını taşımayan hiçbir isim, yeteneği ne olursa olsun o sahada yer almamalıdır.

Adamakıllı Bir Takım Nasıl Kurulur?

Artık pansuman tedavilerini, süslü açıklamaları ve "önümüzdeki maçlara bakacağız" nutuklarını bir kenara bırakma vakti geldi. Radikal kararlar alınmalı ve "adamakıllı" bir sistem inşa edilmelidir:

• Sistem Her Şeyden Önce Gelmeli: Bize tekil yıldızların bireysel yeteneklerine bel bağlayan bir anlayış değil; kim oynarsa oynasın ne yapacağını bilen, disiplinli, modern futbolun gerektirdiği fiziksel güce sahip bir takım oyunu lazım.

• Altyapı ve Liyakat Devrimi: Gurbetçi oyuncuların yeteneğine bağımlı kalmaktan kurtulup, Anadolu’yu karış karış tarayan, modern akademi eğitimi veren bir altyapı ağı kurulmalı. Formayı isimler değil, hakeden ve terinin son damlasına kadar savaşanlar giymeli.

• Radikal Zihniyet Değişimi: Kulüp taraftarlığını ve kısır polemikleri milli takımın kapısından içeri sokmayan, disiplinden taviz vermeyen, otoriter ama adil bir idari akıl göreve getirilmeli.

Türkiye, hayatın her alanında başarmayı bilen, potansiyeli yüksek bir ülke. Futboldaki bu kronik başarısızlık kaderimiz olamaz. İhtiyacımız olan tek şey; ego ve rant kavgalarını bir kenara bırakıp, tıpkı diğer alanlarda yaptığımız gibi akılla, disiplinle ve liyakatle hareket etmektir.

Milletin sabrı tükendi; artık bahane değil, sahada terinin son damlasına kadar savaşan gerçek bir takım görmek istiyoruz.