Bugun...

Tecrübeymiş Bizi Büyüten

 Tarih: 19-05-2017 16:24:00
Ümmiye Yılmaz Erçevik

Yara bere içindeki dizlerimizin yangısıyla büyüdük çoğumuz. Kanayan taş kesiklerine eskimiş izmaritler basarak acılarımızı durdurmaya çalıştık. Minik bir el omuzumuza sarılarak üzülmememiz gerektiğini söyledi. Annemizin ıslak öpücüğünü hep yanağımızda hissetmek istedik. Düşerken bizi kaldıracak hep bir el aradık. Oysa tecrübeymiş bizi büyüten…

 

Bir mezarın başında kaybettiğimiz zaman tek tek yakınımızdaki sevdiklerimizi. Terk edilme korkusunu yaşadığımızda ilk başımızda eserken kavak yelleri. Bir merhabanın yerini aldığında samimiyetsiz bir gülümseme izi. İşte o zaman anladık ki bizi büyüten şey tecrübeymiş…

 

Yalan denen canavarın öfkeli rüzgârıyla savrulduğunda iyi niyetlerimiz. Yağlı bir kurşun misali vurulduğunda harcanılan tüm emeklerimiz. Hani çok sevdiğimizde anlarız ya nasıl da acınılası halde olduğumuz ve nasıl da hiç sevilmediğimiz. İşte o zaman fark ettik ki bizi büyüten şey tecrübeymiş…

 

Halden anlamayan kelimeleri kafamızda gelişi güzel barındırmadığımızda. Harflerle savaşmaktan yorulmayız. Bir alaca şafağın koynunda uyanan yeni günün heyecanıyla umutlandığımızda.

Yaşamla cebelleşmekten korkmayız. Hayatın oyalamaca ve kısa bir fragmandan ibaret olduğunu anladığımızda ise biliriz ki tecrübeymiş bizi büyüten ve yanı başımızda kalmalıdır bizi gerçekten seven…

  YORUMLAR YORUM YAP | 0 Yorum
  FACEBOOK YORUM
Yorum
  YAZARIN DİĞER YAZILARI
  • BUGÜN ÇOK OKUNANLAR
  • BU HAFTA ÇOK OKUNANLAR
  • BU AY ÇOK OKUNANLAR
YUKARI